بحران آب ایران دیگر موضوعی برای سخنرانی‌های مناسبتی، نمودارهای رنگارنگ و وعده‌های بی‌زمان نیست. سفره‌های زیرزمینی با تعارفات اداری احیا نمی‌شوند. فرونشست زمین به بخشنامه وقعی نمی‌نهد و تنش آبی نیز منتظر نمی‌ماند تا مدیران، پس از پایان رایزنی‌های درون‌سازمانی، سرانجام درباره جهت حرکت خود به توافق برسند. در چنین وضعیتی، مدیریت آب کشور بیش از هر زمان دیگری به «دانش، جسارت، استقلال رأی و پاسخ‌گویی عمومی» نیاز دارد.