بسته ماندن تنگه هرمز تا ماه آگوست، جهان را در آستانه رکودی نزدیک به بحران ۲۰۰۸ قرار می‌دهد.

به گزارش وقایع نیوز به نقل از تسنیم، بر اساس تحلیل شرکت مشاوره‌ای راپیدان انرژی گروپ ادامه بسته ماندن تنگه هرمز تا ماه آگوست خطر یک رکود اقتصادی جهانی را به سطحی نزدیک به رکود بزرگ سال ۲۰۰۸ افزایش می‌دهد.

راپیدان انرژی گروپ به عنوان یکی از مراکز معتبر مشاوره در حوزه انرژی و ژئوپلیتیک، سابقه دقیقی در پیش‌بینی شوک‌های نفتی دارد. این شرکت تأکید کرده که ادامه وضعیت فعلی نه تنها ریسک رکود را بالا می‌برد بلکه می‌تواند به تورم همزمان منجر شود، مشابه آنچه در دهه ۱۹۷۰ مشاهده شد، اما با شدت بیشتر به دلیل وابستگی‌های مدرن اقتصاد جهانی.

به نوشته بلومبرگ، راپیدان انرژی در گزارش خود تأکید کرده که سناریوی پایه این شرکت فرض بر بازگشایی آبراه در ماه جولای دارد.

در این حالت، کاهش متوسط تقاضای نفت حدود ۲.۶ میلیون بشکه در روز خواهد بود و قیمت نقدی نفت خام برنت در تابستان به نزدیکی ۱۳۰ دلار در بشکه خواهد رسید. اما اگر بسته ماندن تنگه هرمز تا آگوست ادامه یابد، شوک اقتصادی می‌تواند بسیار شدیدتر شود و به عمق رکود مالی جهانی سال ۲۰۰۸ نزدیک گردد.

تنگه هرمز به عنوان حیاتی‌ترین کریدور انرژی جهان، مسیر عبور بخش عمده‌ای از صادرات نفت خاورمیانه است.

بسته شدن آن از زمان تهاجم آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران، جریان صد‌ها میلیون بشکه نفت را مختل کرده و باعث جهش شدید قیمت‌ها شده است. راپیدان هشدار داده که بازار‌ها ممکن است خطر واقعی را دست‌کم گرفته باشند، زیرا اختلال مداوم در تأمین انرژی نه تنها قیمت‌ها را افزایش می‌دهد بلکه رشد اقتصادی را به شدت تحت فشار قرار می‌دهد.

طبق این گزارش، شوک عرضه نفت ناشی از این بحران، بزرگ‌ترین اختلال تاریخی در بازار‌های انرژی محسوب می‌شود.

با کاهش شدید موجودی ذخایر جهانی نفت، کشور‌ها مجبور به کاهش مصرف خواهند شد که این امر مستقیماً بر فعالیت‌های اقتصادی، تورم و اعتماد مصرف‌کنندگان تأثیر منفی خواهد گذاشت.

راپیدان پیش‌بینی کرده که در سناریوی بدتر، قیمت برنت می‌تواند سطوح بالاتری را تجربه کند و رکود عمیق‌تری را رقم بزند.

بلومبرگ اشاره می‌کند که حتی بازگشایی موقت یا جزئی نیز ممکن است کافی نباشد تا اثرات تجمعی این بحران را خنثی کند.

کاهش تقاضای نفت به معنای کند شدن موتور رشد اقتصاد‌های بزرگ، به ویژه در آسیا و اروپا خواهد بود که وابستگی بالایی به واردات انرژی دارند.